Conjugação de exornar

Todos os tempos e modos do verbo em português.

exornar
to adorn; bedeck
Conjugação completa do verbo exornar: presente, pretérito perfeito e imperfeito, mais-que-perfeito, futuro do presente e do pretérito, subjuntivo e imperativo, com todas as pessoas.

Indicativo

Presente

eu exorno
tu exornas
ele/ela/você exorna
nós exornamos
vós exornais
eles/elas/vocês exornam

Pretérito imperfeito

eu exornava
tu exornavas
ele/ela/você exornava
nós exornávamos
vós exornáveis
eles/elas/vocês exornavam

Pretérito perfeito

eu exornei
tu exornaste
ele/ela/você exornou
nós exornamos (Brasil) / exornámos
vós exornastes
eles/elas/vocês exornaram

Pretérito mais-que-perfeito

eu exornara
tu exornaras
ele/ela/você exornara
nós exornáramos
vós exornáreis
eles/elas/vocês exornaram

Futuro do presente

eu exornarei
tu exornarás
ele/ela/você exornará
nós exornaremos
vós exornareis
eles/elas/vocês exornarão

Pretérito perfeito composto

eu tenho exornado
tu tens exornado
ele/ela/você tem exornado
nós temos exornado
vós tendes exornado
eles/elas/vocês têm exornado

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu tinha exornado
tu tinhas exornado
ele/ela/você tinha exornado
nós tínhamos exornado
vós tínheis exornado
eles/elas/vocês tinham exornado

Futuro do presente composto

eu terei exornado
tu terás exornado
ele/ela/você terá exornado
nós teremos exornado
vós tereis exornado
eles/elas/vocês terão exornado

Condicional

Futuro do pretérito

eu exornaria
tu exornarias
ele/ela/você exornaria
nós exornaríamos
vós exornaríeis
eles/elas/vocês exornariam

Futuro do pretérito composto

eu teria exornado
tu terias exornado
ele/ela/você teria exornado
nós teríamos exornado
vós teríeis exornado
eles/elas/vocês teriam exornado

Subjuntivo

Presente

que eu exorne
que tu exornes
que ele/ela/você exorne
que nós exornemos
que vós exorneis
que eles/elas/vocês exornem

Pretérito imperfeito

se eu exornasse
se tu exornasses
se ele/ela/você exornasse
se nós exornássemos
se vós exornásseis
se eles/elas/vocês exornassem

Futuro

quando eu exornar
quando tu exornares
quando ele/ela/você exornar
quando nós exornarmos
quando vós exornardes
quando eles/elas/vocês exornarem

Pretérito perfeito

que eu tenha exornado
que tu tenhas exornado
que ele/ela/você tenha exornado
que nós tenhamos exornado
que vós tenhais exornado
que eles/elas/vocês tenham exornado

Pretérito mais-que-perfeito

se eu tivesse exornado
se tu tivesses exornado
se ele/ela/você tivesse exornado
se nós tivéssemos exornado
se vós tivésseis exornado
se eles/elas/vocês tivessem exornado

Futuro composto

quando eu tiver exornado
quando tu tiveres exornado
quando ele/ela/você tiver exornado
quando nós tivermos exornado
quando vós tiverdes exornado
quando eles/elas/vocês tiverem exornado

Imperativo

Afirmativo

tu exorna
você exorne
nós exornemos
vós exornai
vocês exornem

Negativo

tu não exornes
você não exorne
nós não exornemos
vós não exorneis
vocês não exornem

Infinitivo

Infinitivo pessoal

eu exornar
tu exornares
ele/ela/você exornar
nós exornarmos
vós exornardes
eles/elas/vocês exornarem

Infinitivo pessoal composto

eu ter exornado
tu teres exornado
ele/ela/você ter exornado
nós termos exornado
vós terdes exornado
eles/elas/vocês terem exornado

Formas nominais

Infinitivo impessoal

exornar

Infinitivo composto

ter exornado

Gerúndio

exornando

Gerúndio composto

tendo exornado

Particípio passado

exornado
exornados
exornada
exornadas

Conjugações: Wiktionary (via kaikki.org), adaptado, licença CC BY-SA 4.0.