to adorn; bedeck
Conjugação completa do verbo exornar: presente, pretérito perfeito e imperfeito, mais-que-perfeito, futuro do presente e do pretérito, subjuntivo e imperativo, com todas as pessoas.
Indicativo
Presente
eu exorno
tu exornas
ele/ela/você exorna
nós exornamos
vós exornais
eles/elas/vocês exornam
Pretérito imperfeito
eu exornava
tu exornavas
ele/ela/você exornava
nós exornávamos
vós exornáveis
eles/elas/vocês exornavam
Pretérito perfeito
eu exornei
tu exornaste
ele/ela/você exornou
nós exornamos (Brasil) / exornámos
vós exornastes
eles/elas/vocês exornaram
Pretérito mais-que-perfeito
eu exornara
tu exornaras
ele/ela/você exornara
nós exornáramos
vós exornáreis
eles/elas/vocês exornaram
Futuro do presente
eu exornarei
tu exornarás
ele/ela/você exornará
nós exornaremos
vós exornareis
eles/elas/vocês exornarão
Pretérito perfeito composto
eu tenho exornado
tu tens exornado
ele/ela/você tem exornado
nós temos exornado
vós tendes exornado
eles/elas/vocês têm exornado
Pretérito mais-que-perfeito composto
eu tinha exornado
tu tinhas exornado
ele/ela/você tinha exornado
nós tínhamos exornado
vós tínheis exornado
eles/elas/vocês tinham exornado
Futuro do presente composto
eu terei exornado
tu terás exornado
ele/ela/você terá exornado
nós teremos exornado
vós tereis exornado
eles/elas/vocês terão exornado
Condicional
Futuro do pretérito
eu exornaria
tu exornarias
ele/ela/você exornaria
nós exornaríamos
vós exornaríeis
eles/elas/vocês exornariam
Futuro do pretérito composto
eu teria exornado
tu terias exornado
ele/ela/você teria exornado
nós teríamos exornado
vós teríeis exornado
eles/elas/vocês teriam exornado
Subjuntivo
Presente
que eu exorne
que tu exornes
que ele/ela/você exorne
que nós exornemos
que vós exorneis
que eles/elas/vocês exornem
Pretérito imperfeito
se eu exornasse
se tu exornasses
se ele/ela/você exornasse
se nós exornássemos
se vós exornásseis
se eles/elas/vocês exornassem
Futuro
quando eu exornar
quando tu exornares
quando ele/ela/você exornar
quando nós exornarmos
quando vós exornardes
quando eles/elas/vocês exornarem
Pretérito perfeito
que eu tenha exornado
que tu tenhas exornado
que ele/ela/você tenha exornado
que nós tenhamos exornado
que vós tenhais exornado
que eles/elas/vocês tenham exornado
Pretérito mais-que-perfeito
se eu tivesse exornado
se tu tivesses exornado
se ele/ela/você tivesse exornado
se nós tivéssemos exornado
se vós tivésseis exornado
se eles/elas/vocês tivessem exornado
Futuro composto
quando eu tiver exornado
quando tu tiveres exornado
quando ele/ela/você tiver exornado
quando nós tivermos exornado
quando vós tiverdes exornado
quando eles/elas/vocês tiverem exornado
Imperativo
Afirmativo
tu exorna
você exorne
nós exornemos
vós exornai
vocês exornem
Negativo
tu não exornes
você não exorne
nós não exornemos
vós não exorneis
vocês não exornem
Infinitivo
Infinitivo pessoal
eu exornar
tu exornares
ele/ela/você exornar
nós exornarmos
vós exornardes
eles/elas/vocês exornarem
Infinitivo pessoal composto
eu ter exornado
tu teres exornado
ele/ela/você ter exornado
nós termos exornado
vós terdes exornado
eles/elas/vocês terem exornado
Formas nominais
Infinitivo impessoal
exornar
Infinitivo composto
ter exornado
Gerúndio
exornando
Gerúndio composto
tendo exornado
Particípio passado
exornado
exornados
exornada
exornadas
Conjugações: Wiktionary (via kaikki.org), adaptado, licença CC BY-SA 4.0.