Conjugação de coitar

Todos os tempos e modos do verbo em português.

coitar
to cause pain
Conjugação completa do verbo coitar: presente, pretérito perfeito e imperfeito, mais-que-perfeito, futuro do presente e do pretérito, subjuntivo e imperativo, com todas as pessoas.

Indicativo

Presente

eu coito
tu coitas
ele/ela/você coita
nós coitamos
vós coitais
eles/elas/vocês coitam

Pretérito imperfeito

eu coitava
tu coitavas
ele/ela/você coitava
nós coitávamos
vós coitáveis
eles/elas/vocês coitavam

Pretérito perfeito

eu coitei
tu coitaste
ele/ela/você coitou
nós coitamos (Brasil) / coitámos
vós coitastes
eles/elas/vocês coitaram

Pretérito mais-que-perfeito

eu coitara
tu coitaras
ele/ela/você coitara
nós coitáramos
vós coitáreis
eles/elas/vocês coitaram

Futuro do presente

eu coitarei
tu coitarás
ele/ela/você coitará
nós coitaremos
vós coitareis
eles/elas/vocês coitarão

Pretérito perfeito composto

eu tenho coitado
tu tens coitado
ele/ela/você tem coitado
nós temos coitado
vós tendes coitado
eles/elas/vocês têm coitado

Pretérito mais-que-perfeito composto

eu tinha coitado
tu tinhas coitado
ele/ela/você tinha coitado
nós tínhamos coitado
vós tínheis coitado
eles/elas/vocês tinham coitado

Futuro do presente composto

eu terei coitado
tu terás coitado
ele/ela/você terá coitado
nós teremos coitado
vós tereis coitado
eles/elas/vocês terão coitado

Condicional

Futuro do pretérito

eu coitaria
tu coitarias
ele/ela/você coitaria
nós coitaríamos
vós coitaríeis
eles/elas/vocês coitariam

Futuro do pretérito composto

eu teria coitado
tu terias coitado
ele/ela/você teria coitado
nós teríamos coitado
vós teríeis coitado
eles/elas/vocês teriam coitado

Subjuntivo

Presente

que eu coite
que tu coites
que ele/ela/você coite
que nós coitemos
que vós coiteis
que eles/elas/vocês coitem

Pretérito imperfeito

se eu coitasse
se tu coitasses
se ele/ela/você coitasse
se nós coitássemos
se vós coitásseis
se eles/elas/vocês coitassem

Futuro

quando eu coitar
quando tu coitares
quando ele/ela/você coitar
quando nós coitarmos
quando vós coitardes
quando eles/elas/vocês coitarem

Pretérito perfeito

que eu tenha coitado
que tu tenhas coitado
que ele/ela/você tenha coitado
que nós tenhamos coitado
que vós tenhais coitado
que eles/elas/vocês tenham coitado

Pretérito mais-que-perfeito

se eu tivesse coitado
se tu tivesses coitado
se ele/ela/você tivesse coitado
se nós tivéssemos coitado
se vós tivésseis coitado
se eles/elas/vocês tivessem coitado

Futuro composto

quando eu tiver coitado
quando tu tiveres coitado
quando ele/ela/você tiver coitado
quando nós tivermos coitado
quando vós tiverdes coitado
quando eles/elas/vocês tiverem coitado

Imperativo

Afirmativo

tu coita
você coite
nós coitemos
vós coitai
vocês coitem

Negativo

tu não coites
você não coite
nós não coitemos
vós não coiteis
vocês não coitem

Infinitivo

Infinitivo pessoal

eu coitar
tu coitares
ele/ela/você coitar
nós coitarmos
vós coitardes
eles/elas/vocês coitarem

Infinitivo pessoal composto

eu ter coitado
tu teres coitado
ele/ela/você ter coitado
nós termos coitado
vós terdes coitado
eles/elas/vocês terem coitado

Formas nominais

Infinitivo impessoal

coitar

Infinitivo composto

ter coitado

Gerúndio

coitando

Gerúndio composto

tendo coitado

Particípio passado

coitado
coitados
coitada
coitadas

Conjugações: Wiktionary (via kaikki.org), adaptado, licença CC BY-SA 4.0.